Close

Jij en ik

Het voelde jaren zo vertrouwd,
we waren samen vanaf het begin.
Je aanwezigheid was vanzelfsprekend:
eigenlijk werd je mijn beste vriendin.
Totdat je je steeds minder liet zien
en was ik je soms kwijt.
Wist ook niet waar ik je moest zoeken:
weg was mijn zekerheid.
Want jij was mijn wapen tegen de rest,
op jou kon ik altijd bouwen.
Als jij dan niet bij me bent,
waar moet ik dan op vertrouwen?
De zoektocht werd gestart
en ik had je bijna weer in mijn leven.
Het werd ruw onderbroken,
maar ik weiger het nu op te geven.
Stapje voor stapje kom je bij me terug:
en misschien wel anders dan voorheen.
Maar als ik nu in de spiegel kijk,
dan weet ik: we zijn samen één.

Hallo lieve lach, ik heb je gemist.
We nemen onze tijd.
Maar na al die jaren samen,
raak ik je niet nog eens kwijt!